خشم هیجانی اساسی است؛ چرا که نیروی برانگیزاننده پشت خودمراقبتی، هم به صورت بدنی و هم به صورت هیجانی است.
افرادی که تعارض درونی قابل ملاحظهای در خصوص خشم دارند، در دفاع از خود و تعیین حد و مرز با دیگران ناتوان اند.
مانند سایر عواطف، درمانگر باید احساس خشم واقعی و دفاعی را درک کند و بین آنها تمایز قائل شود.
عدم انجام صحیح این کار میتواند موجب به بن بست رسیدن درمان و یا تشدید نشانگان شود.
فرهنگ جامع رواندرمانی پویشی فشرده کوتاه مدت
نات کوهن




