وینیکات بر این باور بود که سایکوز محصول نوعی ناکامی یا محرومیت محیطی اولیه است. این نقصان امکانات محیطی، فرایندهای رسش را تا بدان حد مختل می سازد که کودک نمی تواند فرایندهای رسشی حیاتی، یعنی انسجام، تشخُّص، و ارتباط یابی موضوعی را به انجام برساند.ممکن است محیط، کارکرد خود در خصوص تقویت فرایندهای رسش را بخوبی انجام ندهد. بنیان سلامت روانی فرد در نخستین مراحل زندگی ریخته می شود.
محیط موجب نمو فرد نمیشود اما اگر به قدر کافی خوب باشد، فرایندهای رسش فرد را تسهیل می کند. برای تسهیل فرایندهای نمو، لازم است محیط در قالبی به قدر کافی خوب، خود را با نیازهای کودک در حال رشد سازگار کند و فرایندهای رسشی خاصی را تسهیل نماید. ناکامی محیط در سازگار شدن با نیازهای کودک ممکن است به اخلال در فرایندهای بهنجار نمو بیانجامد. هدف این فرایندها تثبیت خودی است که وجودش استمرار داشته باشد (انسجام)، به هماهنگی آرامش بخشی با بدن دست یابد (تشخُّص)، و ظرفیت برقراری ارتباط با موضوع ها را کسب نماید (ارتباط یابی موضوعی)
عدم انسجام ، عکس انسجام و یکپارچگی است و درجه خفیف آن همان دوپاره سازی است. گسستن پیوند میان بدن و روان، تشخُّص زدایی یا نوعی اختلال روان-تنی است. ارتباط یابی موضوعی موفق عبارتست از همراه ساختن تصور موضوع با ادراکی از مادر به عنوان موضوعی کلی. و موفقیت یعنی برخورداری از احساس واقعی بودن؛ هم واقعی بودن فرد در جهان و هم واقعی بودن خود جهان. در مقابل ارتباط یابی موضوعی موفق، واقعیت زدایی قرار دارد که به عبارتی حس غیر واقعی بودن و فقدان تماس با واقعیت اجتماعی است.
روابط موضوعی و روانشناسی خود
مایکل سنت کلر
ترجمه:علیرضا طهماسب ، حامد علی آقایی
