- با عبارات مثبت و جملاتی که باواژۀ «من» شروع میشوند، سرخوردگیهایتان را با همسرتان درمیان بگذارید
پس از توافق درمورد زمان حرف زدن، گوینده با استفاده از واژۀ «من»، رنجش یا سرخوردگیاش را با همسرش در میان میگذارد.
برای مثال، بهجای گفتن «همیشه دیر میکنی!»، میتوانید بگویید «وقتی دیر میکنی، اذیت میشوم!»
همچنین، در این مرحله از بهکار بردن هر واژه یا عبارتی که منفی و ناامن است اجتناب کنید (نظیر برچسب زدن، تحقیر، توهین، ایجاد شرم، ایجاد احساس گناه، حقبهجانب بودن). ناامنیْ ناامنی تولید میکند و منفیگرایی، زاییدۀ منفیگرایی است. اگر شما از زبان منفی استفاده کنید، همسر شما هم همین کار را خواهد کرد و بدینوسیله، پیوندتان بهتدریج گسسته خواهد شد.
- حرفهای همسرتان را تکرار کنید و با او چک کنید که آیا حرفهایش را درست فهمیدهاید
در بخشی از «مکالمۀ امن»، گیرنده بعد از شنیدن صحبتهای همسرش حرفهای او را برایش تکرار میکند:
«اگر درست فهمیده باشم، تو گفتی که… . درسته؟»
تکرار سخنان همسر میتواند به صورت «واژهبهواژه» یا از طریق الفاظ دیگری باشد که دقیقاً همان مفهوم را برساند. برای مثال، گیرنده یا شنونده میتواند بگوید:
«اگر درست فهمیده باشم، گفتی که وقتی دیر میام اذیت میشی. درسته؟»
سپس گوینده به سه صورت زیر میتواند پاسخ دهد:
«بله!»، «نه» یا «تقریباً».
اگر پاسخ «نه» یا «تقریباً» باشد، لازم است گوینده دوباره پیام خود را بفرستد تا شنونده بهطور کامل حرفهای همسرش را دریافت کند و متوجه حرفهای او شود.
- کنجکاو باشید
در این مرحله، شنونده، بهجای پاسخ عادی و مرسومِ «آیا حرفت تموم شد؟»، میپرسد:
«آیا حرف دیگهای در این مورد هست که بهم بگی؟»
این سؤال باعث میشود مکالمۀ شما با همسرتان عمیقتر شود که در اغلب موارد، منجر میشود که ترسها و احساسات مدفونشده زیر رنجشها و کلافگیها آشکار شود.
ادامه دارد …
دکتر هاوریل هندریکس و دکتر هلن هانت
ترجمه: دکتر علی قاسمیان
