روانکاو

روانکاو فردی است که بیمار اشتهای حرف زدن با وی را دارد و روانکاو با شنیدن “خوب” این اشتیاق را تولید می‌کند.

در پروسهِ روانکاوی، یکی از اتفاقاتِ خوبی که رخ میدهد، آگاهی یافتن از تفاوتِ مان با دیگران در این هستی است و راه دیگری برای بلوغِ روانی، جز این “بودن” را نداریم.
امروز به خجالت احتیاج نداریم، به حرف‌زدن و فهمیدن از آنها احتیاج داریم.
و برای اینکه تکرار، جای خود را به حرف‌زدن بدهد، عنصر سومی به‌ نام “صبر” نیازین است.

“آدام فیلیپس روانکاو”