ﻳﻜﻲ از ﺳﻮءﺗﻔﺎﻫﻢ ﻫﺎی راﻳﺞ درﺑﺎره ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﺮاﻗﺒﻪ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺷﻴﻮه ﺧﺎﺻﻲ ﺑﻨﺸﻴﻨﻴﺪ و ﻳﺎ ﻛﺎر ﺧﺎﺻﻲ اﻧﺠﺎم دﻫﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﺰاﻳﺎی ﺗﻤﺮﻳﻦ دﺳﺖ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻴﺪ. اﻣﺎ ﺑﺮ ﺧﻼف اﻳﻦ ﺗﺼﻮر اﺷﺘﺒﺎه، ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰی ﻛﻪ ﺑﺮای ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﺮاﻗﺒﻪ ﻧﻴﺎز دارﻳﺪ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ در وﺿﻌﻴﺘﻲ راﺣﺖ ﻗﺮار ﮔﻴﺮﻳﺪ، ﭼﻬﺎرزا ﻧﻮ روی زﻣﻴﻦ، در ﺣﺎﻟﺖ درازﻛﺶ، ﻧﺸﺴﺘﻪ روی ﻳﻚ ﻛﻮﺳﻦ، یا … اﻧﺘﺨﺎب ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ.
🔺اﺷﺘﺒﺎه راﻳﺞ دﻳﮕﺮ درﺧﺼﻮص ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﺮاﻗﺒﻪ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ “ﺗﻼش کنید” ذﻫﻦ ﺧﻮد را ﺧﺎﻟﻲ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ. در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در واﻗﻊ در ﺣﻴﻦ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﺮاﻗﺒﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻋﻨﻮان ﻧﻴﺎزی ﻧﻴﺴﺖ ﺗﻼش ﻛﻨﻴﺪ ذﻫﻦ ﺧﻮد را ﺧﺎﻟﻲ ﻛﻨﻴﺪ. ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻴﺰی ﻛﻪ ﻧﻴﺎز دارﻳﺪ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﮕﺬارﻳﺪ اﻓﻜﺎر، اﺣﺴﺎﺳﺎت و ﻋواطف ﺟﺮﻳﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺷﻤﺎ ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ درﺑﺎره آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻗﻀﺎوت ﺑﭙﺮدازﻳﺪ، ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ و ﺑﺮوﻧﺪ و ﺑﺎ ﻛﻞ اﻳﻦ رﻓﺖ و آﻣﺪ اﻓﻜﺎر و اﺣﺴﺎﺳﺎت در ﺻﻠﺢ ﺑﺎﻗﻲ ﺑﻤﺎﻧﻴﺪ.
🔻از ﺳﻮی دﻳﮕﺮ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻣﺮاﻗﺒﻪ ﺑﻴﺶ از ﻫﺮ ﭼﻴﺰ، ﻳﻚ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻮدن /ﺣﺎﻟﺖ ذﻫﻦ اﺳﺖ و ﻧﻴﺎزی ﻧﻴﺴﺖ ﺣﺘﻤﺎ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻨﺸﻴﻨﻴﻢ و “ﻣﺮاﻗﺒﻪ” ﻛﻨﻴﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﺰاﻳﺎی آن دﺳﺖ ﻳﺎﺑﻴﻢ. ﻣﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺣﺘﻲ در ﺣﻴﻦ راه رﻓﺘﻦ و ﻳﺎ درﺳﺖ در ﻟﺤﻈﺎت ﭘﻴﺶ از ﺧﻮاب، ﺑﻪ ﻣﺮاﻗﺒﻪ ﺑﭙﺮدازﻳﻢ. در ﻃﻮل روز ﻧﻴﺰ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﻢ از ﻗﻀﺎوت در ﺧﺼﻮص اﻓﻜﺎر ﺧﻮد ﺑﭙﺮﻫﻴﺰﻳﻢ و ﺑﮕﺬارﻳﻢ اﻓﻜﺎر در ذﻫﻨﻤﺎن در ﺟﺮﻳﺎن ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺧﻮدﺑﺨﻮد ﻣﺤﻮ ﺷﻮﻧﺪ، و در ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻣﺪت از ﻛﻞ اﻳﻦ ﻓﺮاﻳﻨﺪ هشیار ﺑﺎﺷﻴﻢ.
“ﺑﺮﺧﻼف ﺗﺼﻮر راﻳﺞ، ﺑﻴﺶ از ﻳﻚ راه ﺑﺮای ﻣﺮاﻗﺒﻪ وﺟﻮد دارد “
🔻ﻳﻜﻲ از اﺻﻮل اﺳﺎﺳﻲ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﺮاﻗﺒﻪ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﺗﻜﻨﻴﻜﻲ ﺑﻪ ﻣﺮاﻗﺒﻪ ﺧﺘﻢ ﻧﻤﻲ ﺷﻮد. ﺗﻜﻨﻴﻚ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻣﺮاﻗﺒﻪ و ﺗﻜﻨﻴﻚ ﻫﺎی ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻴﻮﻓﻴﺪﺑﻚ ﻫﻤﻪ ﻳﻜﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ، اﻟﺒﺘﻪ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﮕﻲ ﺑﻪ ﻣﺮاﻗﺒﻪ ﺑﭙﺮدازﻧﺪ. ﻣﺮاﻗﺒﻪ ﻣﺤﺼﻮل ﻳﻚ ﺗﻜﻨﻴﻚ ﺧﺎص ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﻜﻪ ﻣﺮاﻗﺒﻪ اﻣﺮی اﺳﺖ ﻛﻪ ﻓﺮاﺗﺮ از ﻣﺮزﻫﺎی ذﻫﻦ ﺑﻪ وﻗﻮع ﻣﻲ ﭘﻴﻮﻧﺪد.
دکترسحرطاهباز
