فعالیتهای مفرح و لذت بخش
در این تمرین، از شما خواسته میشود که در هفته، با هم چندین فعالیت مشترک، سرگرمکننده، و پرانرژی انجام دهید. دلیل اضافه کردن تمرین فعالیتهای نشاطآور و پر جنبوجوش به دو تمرین قبل، این است که اکثر زوجها، بهمرور زمان، فراموش میکنند که چگونه با هم تفریح و خوشگذرانی کنند و در هفته، بهطور متوسط تنها ده دقیقه را به بازی و خنده با یکدیگر اختصاص میدهند. اگر زوجها با هم تفریح کنند، یکدیگر را بهعنوان منبع لذت و امنیت میبینند که این خود پیوند عاطفی آنها را قویتر میکند. وقتی که مغز قدیم متوجه وجود رفتارهای لذتبخش و مثبت میشود، فردی را که باعث ایجاد این لذت شده به مفاهیمی مثل زندگی و امنیت ربط میدهد و درنتیجه دو نفر ارتباط ناخودآگاه عمیقتری با یکدیگر برقرار میکنند.
غلبه بر مقاومت
در پایان باید به این نکته مهم اشاره داشت که مجموعهی این تمرینها نیز مانند هر تمرین دیگری که منجر به رشد شخصی افراد میشود، درابتدا با مقاومت یک یا هر دوی زوجها مواجه میشود. وجود مقداری مقاومت، طبیعی و محتمل است؛ زیرا وقتی یک زوج چندین سال با تعارضهای شدید و حلنشده کنار هم زندگی کردهاند، رد و بدل کردن دوبارهی رفتارهای محبتآمیز، عجیب و غریب بهنظر میرسد و کل تمرین را مصنوعی و ساختگی جلوه میدهد (که البته همینطور هم هست). در چنین وضعیتی، مغز قدیم، هر رفتاری را که برخلاف روتین و عادت گذشته باشد غیر طبیعی قلمداد میکند. راه حل این است که باید این رفتار جدید را آنقدر تکرار کرد که ذهن نسبت به آن حس آشنایی و امنیت پیدا کرده و میزان مقاومت غیرارادی کاهش یابد.
دکتر علی قاسمیان
ایماگوتراپیست
