ما نمی توانیم مرده را زنده کنیم. ما نمی توانیم فیلم زندگی را به عقب برگردانیم و آن را دوباره ضبط کنیم. چون قادر به پاک کردن گذشته نیستیم ٬ تنها راهی که باقی میماند این است که خسران را به عنوان بخشی از زندگی بپذیریم و زمان حال بهتری خلق کنیم.
گرچه ما آرزو میکنیم دردهای گذشته را از طریق عشق درمان کنیم، باید با محدودیتهای زندگی، خسران و مرگ روبهرو شویم تا شفای واقعی رخ دهد. رواندرمانی نمیتواند جایگزین چیزی شود که از دست دادهایم؛ اما میتواند به ما کمک کند موانعی که بر سر راه عشق گذشتهایم، برداریم. آنگاه برای آنچه در گذشته غیرممکن بود سوگواری میکنیم تا آنچه را که در زمان حال ممکن است، ایجاد کنیم.
دروغ هایی که به خود می گوییم
جان فردریکسون
