وگنر (1994) معتقد است که فرونشانی ارادی افکار واقعا منجر به افزایش همان افکاری می شودکه قصد بیرون راندن آنها را از صحنه ذهن داشته ایم . بلافاصله بعد از اینکه دست از تلاش برای فرونشانی برداشته می شود ، افکار دوباره به صحنه ذهن بر می گردند. وگنر برای این اثر متناقض کنترل ذهن ، تبیین جالبی دارد. او استدلال می کند که کنترل ذهنی به دو فرآیند هم زمان نیاز دارد. از یک سو ، ذهن باید فکری را که قرار است نادیده بگیرد، جستجو کند و از سوی دیگر ، باید توجّه را از فکر آماجی به موضوع دیگری معطوف کنید. برای مثال ، اگر شما دوست ندارید به مسائل جنسی فکر کنید باید هم زمان ذهن خود را نظارت کنید تا متوجّه هرگونه علامتی از افکار جنسی بشود. هم زمان باید آگاهانه و عمدا به موضوعات دیگری فکر کنید تا به فکرهای جنسی نیندیشید.
پوردن،کریستین، کلارک ، دیوید
رهایی از افکار وسواسی
اندوز و حمیدپور
