یکی از اصلی ترین موانع خودشناسی و، به تبع آن، داشتن یک زندگی پربار این است که بخشی از ذهن همواره تمایل دارد به بخش دیگر آن دروغ بگوید. دلیل این دروغ گویی هم کاملا قابل درک است: فرار از درد. به خاطر ترس، خیلی ماهرانه افکار مغشوش مان را به اعماق ناخودآگاه عقب می رانیم.
دروغ هایی که به خودمان می گوییم
چهار موضوع اصلی که معمولا در موردشان به خودمان دروغ می گوییم عبارت اند از:
1.تغییراتی که باید در زندگی خود ایجاد کنیم
ما درباره همه جنبه های دردسرسازی که برای تغییر دادن شان باید بسیار تلاش کنیم دروغ می گوییم: شغل مان، روابط مان، دوستی ها و ارتباطمان با خانواده، سلامتی مان، عادتها و افکارمان.
٢. مسائلی که تصویر ما از خودمان را مخدوش می کند
دروغ می گوییم چون نیاز داریم فکر کنیم همه چیزمان روبه راه است، و چون دوست داریم خودمان را عادی، بدون عشق، بدون تنفر و بدون افکار نابهنجار نشان دهیم.
٣. چیزهایی که می خواهیم و نمی توانیم داشته باشیم
دروغ می گوییم چرا که دوست نداریم با وجود کم و کاستی های زندگی مان، احساس بی کفایتی کنیم.
۴. دلخوری های مان از دیگران
دروغ می گوییم چون از آدم هایی که قاعدتا باید دوستشان داشته باشیم خشمگینم دروغ می گوییم چون به نظرمان مواردی که عصبانی مان می کنند چنان کوچک و حقیرند که در شأن یک بزرگسال نیست به آنها فکر کند.
خود را بهتر شناختن
موسسه مدرسه زندگی
ترجمه صنوبر رضاخانی
