مادامی که در این دنیا کسی برای دوستداشتن هست، مادامی که عشق، یک عشق واقعی یا حتی صرفاً محتمل در این دنیا وجود دارد، زندگی هنوز ارزش زیستن دارد. ما گاهی در مواجهه با فقدان یا حتی جدایی، وقتی افراد محبوب ما به نحوی ترکمان میکنند فکر میکنیم که همهچیز تمام شده است، که فاجعهٔ مطلق و غایی که تمام مدت انتظارش را داشتیم و از آن میترسیدیم بر سرمان آمده است و قرار است نابودمان کند. دو یا سه سال بعد، گاهی کمتر درمییابیم که چنین نیست، که هنوز در زندگی چیزهایی برای تجربهکردن و کسانی برای عشقورزیدن هست.
میدانم که در زندگی انسان پیش میآید که چیز امیدوارکنندهای برایش نمانده باشد. اما این اتفاق نادری است. اغلب اوقات عشق جدیدی هست؛ کسی در کنار ما هست…
دربارهٔ عشق
لوک فری
ترجمهٔ نرگس حسنلی
